De Silfrakloof in IJsland is een scheur in de aarde, gevuld met water dat nog nét niet bevroren is. In deze kloof zwem je letterlijk tussen Amerika en Europa in ijswater. IJskoud maar nog steeds tien graden warmer dan de poolwind die er boven raast. Duiken op extreme locaties onder extreme omstandigheden.
Schuivende aardschollen
Met trimvest, loodgordel, flessen, vinnen en een spanning in mijn buik loop ik naar het water. Langzaam daal ik er de scheur in die onder water schuil gaat. Dit voelt als het betreden van het binnen van de aarde. En dat is ook een beetje zo, want de kloof is op sommige stukken dieper dan honderd meter. Gek genoeg is het water behaaglijker dan ik me had voorgesteld, althans zo voelt het de eerste seconden. Die opleving verdwijnt al snel wanneer mijn handschoenen voldruppen en wanneer mijn gezicht wordt geprikt door het ijswater.
Na een paar seconden ben ik de kou al vergeten. Links van me een ongekend steile rotsformatie - Europa. Rechts een goede kopie van links, dat is Amerika. Mijn buddy, een trotse Amerikaan, zal het vast net andersom zien. Temidden van de fronten een gifzwarte schacht die eindigt in het niets. Het ziet er wat onheilspellend en woest uit, maar maakt me dus te nieuwsgieriger naar hoe het er beneden uit ziet. De gids doet met zijn handen de rotsformaties na en beweegt ze ten opzichte van elkaar. Wrijvingen tussen beide continenten zitten er dus van nature al in. (…)
Deze reportage is te koop