Ergens op een laagvlakte in Birma staat een onvoorstelbare verzameling van duizenden boeddhistische tempels, stoepa’s en pagodes. Zet tweeduizend tempels in een gebied zo groot als Haarlem, voeg er wat monniken, palmbomen, ossenkarren en zandbakken vol donkergeel zand aan toe, en je krijgt een indruk van wat hoe spectaculair Bagan eruit ziet.
Wanneer je met paard en wagen over de stoffige zandpaden door de Irrawaddy laagvlakte hobbelt, is het amper voor te stellen wat zich hier 800 jaar geleden afspeelde. In die tijd was Bagan was de levendige hoofdstad van het Birmaanse rijk, volgebouwd met paleizen, huizen en duizenden tempels. Maar wat in driehonderd jaar opbloeide, ging in rap tempo verloren na de inval van de Mongolen in de dertiende eeuw.
Plunderaars stalen relikwieën uit de heilige gebouwen, en doordat het dampende regenwoud gekapt was om het hout te gebruiken voor de stad, viel de droogte in. De houten paleizen en huizen van Bagan vergingen, zodat de onwerkelijke verzameling van duizenden fijn afgewerkte tempels en andere heiligdommen, opgetrokken uit baksteen, resteerde.
Met paard en wagen over de vlakte
In een drafje hobbelen we van Nyaung U naar de Anandatempel, net buiten de stadsmuren van Oud-Bagan. “Als er één van deze vijfenveertighonderd gebouwen het indrukwekkendst is, dan is het deze wel”, belooft Myong ons toe, de bestuurder van het paard en wagen. Het lijkt een wat gedateerde manier om, in de brandende middagzon, door het woestijnachtige landschap te rijden, maar wegen en geld voor auto’s zijn er niet. En met zoveel historie aan beide kanten van de huif is het wel een nostalgische manier om al hobbelend van het panorama te genieten.
Net voor Oud-Bagan doemt links van ons een vierkante, witte tempel op. De gouden stoepa op de top glimt in het zonlicht, dit móet de Anandatempel zijn. De koning die de tempel liet bouwen was namelijk zó onder de indruk van een door de sneeuw bedekte bergtempel in Tibet, dat hij een kopie ervan liet nabouwen in smoorheet Bagan. Volgens de legende vermoorde hij zelfs de architect om zo te voorkomen dat ergens anders nog een kopie op zou duiken. (…)
Binnenkort in AZIE Magazine