Slapen tussen de sinaasappels
Door: Daan Vermeer
In: La Cucina Italiana (september 2009)
Overnachten doe je in Calabrië midden tussen de mandarijn- en olfijbomen. Een agriturismo staat voor slapen, eten en genieten bij de Italiaanse boer.
Het verhaal van Ugo Sergi zou zó uit een aflevering van ‘Het roer om’ geknipt kunnen zijn. Een advocaat uit de stad die het vijftien jaar geleden wel welletjes vond, vertrok naar het platteland. ‘Il Bergamotto’ heet zijn agriturismo in de neus van de Italiaanse laars; een gerestaureerde olijfperserij met verbouwde schuren die nu als kamers dienst doen.
Vanaf het terras met rozenstruiken en een palmboom kijk je via de boomgaard, die vol staat met allerlei fruitbomen, uit op de Ionische zee. Rondom het kleine dorp Amendolea dat in de vallei ligt, staan grillige, groene bergen met olijfbomen, eiken en een verdwaald Middeleeuws kasteel. Het Italiaanse landleven zoals je erover zou dromen.
Mysterie in de achtertuin
Ugo neemt ons mee de boomgaard in. Hij draagt een rood-blauw geblokt houthakkershemd, ingestopt in een Italiaanse spijkerbroek van een duur merk. Boeren gaat hier schijnbaar in stijl. Het binnenlopen van zijn achtertuin voelt als het binnenlopen van een reclame voor een vruchtensapje. Rijen met kleine bomen staan opgesteld met trossen citrusvruchten die aan krom hangende takken bungelen in het namiddagzonlicht.
Maar het zijn geen mandarijnen, citroenen of sinaasappels. Op zijn makkelijkst gezegd zien de vruchten er uit als sinaasappels met een citroenschil. “Dit zijn bergamotten”, legt Ugo uit, “en dit is de enige plek ter wereld waar ze kunnen groeien.” Hij plukt een paar donkergroene, vettige bladeren van de boom en wrijft ze in zijn handen, waarop een zacht-frisse limoengeur zich verspreidt. “Ruik maar. Van deze bladeren wordt bergamotolie gemaakt, hét ingrediënt voor aromatherapieën.”
De echte kracht van de vrucht zit in de schil, zo blijkt. “Een combinatie van 154 essenties maakt dat de vrucht een pomelo/grapefruitachtige smaak heeft, én dat het de grondstof is voor veel parfums.” Hij dreunt een lijst op met alledaagse producten waar de complexe geur en smaak van het fruit in verwerkt wordt, zoals Earl Grey thee, au de cologne, zeep en shampoo. En natuurlijk die aromatherapie. “Maar tegenwoordig kan men de olie ook namaken met chemicaliën.” Gek genoeg verkoopt hij daarom zijn hele oogst aan één bedrijf, waarvan hij niet precies weet waarvoor ze de vruchten gebruiken. “Het gerucht gaat dat ze het verkopen aan één multinational, die het gebruikt als geheim ingrediënt in haar frisdranken.”
A tavola !
Binnen in de argiturismo, in wat voorheen de olijfperserij was, staat een lange, gedekte tafel met grote flessen wijn - zonder etiket, waardoor je eigenlijk geen idee hebt wat voor wijn er in de fles zit. “Tipico de Calabria”, lacht Ugo terwijl hij inschenkt. De stevige en smaakvolle rode wijn is gemaakt door de buren, een paar honderd meter verderop. Dit is zoals je tafelen in landelijk Italië zou voorstellen in je dromen: met het uitzicht op de achtertuin, rivier en vallei smikkelen van verse groentes en pastas, waarvoor vrouwlief de hele dag in de keuken heeft gestaan.
(…)
Meer foto’s zien of bestellen? Klik hier!